Feilloosheid garandeert niet de aanwezigheid van één enkel document, of in voorkomende gevallen, van meerdere gecombineerde documenten waarin een allesomvattend, uitputtend verslag wordt gegeven. Dit punt heeft wel iets te maken met de voorgaande opmerking over nauwkeurigheid. We mogen niet vergeten dat vanuit het standpunt van welk vakgebied ook, inclusief de theologie, de Schrift niet uitputtend is. Maar daarmee is hij nog niet incorrect. De Bijbel is een complete openbaring van alles wat de mens nodig heeft voor geloof en leven. Dus er zijn heel wat zaken die we graag zouden willen weten, maar die God niet geschikt achtte om te openbaren. Zo vond God het ook niet nodig om alle details van alle gebeurtenissen weer te geven.

Ik denk dat dit ook gevolgen heeft voor de evangeliën. De problemen in de evangeliën (waarvan sommige behandeld worden in sectie drie: Vormkritiek) zijn vaak op te lossen wanneer men zich realiseert dat de evangelisten geen van allen verplicht waren een uitputtend verslag van de gebeurtenissen te geven. Ze hadden stuk voor stuk het recht om bij de weergave van een gebeurtenis rekening te houden met hun eigen bedoeling met het schrijven van hun evangelie. En ook de verslagen van alle evangelisten samen vormen geen uitputtende weergave van alle details van een bepaalde gebeurtenis. Mogelijk kan een onbekend stukje informatie schijnbare conflicten oplossen. De enige eis is dat de zinnen van alle schrijvers op zich waar zijn. (Feinberg, MI, zoals geciteerd in Geisler, I, 300-302)