“De Gemara (afmaken, bereiken, leren) werd vaker in het Aramees dan in het Hebreeuws geschreven, en was feitelijk een uitgebreid commentaar op de Misjna. Hij was er in twee overleveringen, de Palestijnse Gemara (ca. 200 n. Chr.) en de uitgebreidere en meer gezaghebbende Babylonische Gemara (ca. 500 n. Chr.).” (Geisler, GIB, 502)

Deze rond de Misjna ontstane commentaren (geschreven in het Aramees) dragen bij aan de tekstuele betrouwbaarheid van de Masoretische tekst.

De Misjna plus de Palestijnse Gemara vormt de Palestijnse Talmoed.

De Misjna plus de Babylonische Gemara vormt de Babylonische Talmoed.