Met de ontdekking van de Dode Zeerollen hebben de wetenschappers Hebreeuwse handschriften die duizend jaar ouder zijn dan de grote manuscripten van de Masoretische tekst, zodat ze de getrouwheid van de Hebreeuwse tekst kunnen toetsen. In meer dan 95% van de gevallen is er een woordelijke overeenkomst, en de 5% variatie bestaat hoofdzakelijk uit verschrijvingen en spelling. De Jesajarol (1QJes a) van Qumran bracht de vertalers van de Revised Standard Version ertoe om op 13 plaatsen een andere lezing dan die van de Masoretische tekst aan te nemen; acht daarvan waren bekend uit andere oude versies, en slechts weinig waren significant (Burrows, WMTS, 30-59) (Opmerking vertaler: In de NBV zijn 15 wijzigingen aangebracht n.a.v. de ontdekkingen van Qumran. (Van Beugen, lezing “De Bijbel: Historisch betrouwbaar?”))