Negatieve Bijbelcritici betichten de boeken van het Nieuwe Testament al dan niet openlijk van onbetrouwbaarheid, omdat ze geschreven werden door discipelen van Jezus of door latere christenen. Ze merken op dat er geen niet-christelijke bronnen zijn die Jezus of de nieuwtestamentische gebeurtenissen bevestigen. Dat is niet alleen een onware bewering, maar, zoals Geisler opmerkt:
De tegenwerping dat de geschriften partijdig zijn hangt samen met de invloedrijke maar onjuiste gedachte dat getuigen niet betrouwbaar kunnen zijn wanneer ze dicht bij het onderwerp van hun getuigenis stonden. Dat is duidelijk niet waar. Overlevenden van de Joodse Holocaust stonden dicht bij de gebeurtenissen die ze aan de wereld verhaalden. Juist daardoor wisten zij het beste wat er gebeurd was. Ze waren erbij en het overkwam henzelf. Datzelfde geldt voor het gerechtelijk getuigenis van iemand die een gewelddadige aanval overleefd heeft. Het geldt voor de overlevenden van de invasie in Normandië tijdens de Tweede Wereldoorlog of het Tet-offensief tijdens de Vietnamoorlog. De nieuwtestamentische getuigen zouden niet gediskwalificeerd moeten worden omdat ze dicht bij de gebeurtenissen staan waarvan ze verslag doen.
Geisler voegt eraan toe:
Stel, er zijn vier ooggetuigen van een moord. Er is ook één getuige die net na de moord is gearriveerd en alleen het lijk heeft zien liggen. Een ander kent het verhaal van de moord uit de tweede hand. Tijdens de rechtszaak redeneert de advocaat van de verdachte: “Op de vier ooggetuigen na is dit een zwakke zaak; de aanklacht dient afgewezen te worden wegens gebrek aan bewijs.” Dat lijkt toch op een trucje van de advocaat. De aandacht van de rechter wordt afgeleid van de sterkste naar de zwakste bewijzen en de redenering is duidelijk gebrekkig. Aangezien de nieuwtestamentische getuigen de enige ooggetuigen en tijdgenoten waren van Jezus, is het een drogreden om de aandacht te verleggen naar de niet-christelijke, seculiere bronnen. Desondanks is het verhelderend om te zien welke positieve bewijzen voor Jezus er buiten het Nieuwe Testament om te vinden zijn. (Geisler BCA, 381)
Onderstaande verwijzingen worden uitgebreider behandeld in het boek dat ik samen met Bill Wilson geschreven heb, Hij leefde onder ons (McDowell, HWAU)
