Telkens weer, als een kapotte langspeelplaat, vragen mensen me: “O, maar u leest de Bijbel toch niet?” Soms zeggen ze: “Maar de Bijbel is toch maar een van de vele boeken, je zou …. moeten lezen,” en dan noemen ze een paar van hun favorieten.

Er zijn er die een Bijbel in hun bibliotheek hebben. Ze vertellen me vol trots dat hij op de plank staat naast andere “groten” zoals de Odysseus van Homerus, of Romeo en Julia van Shakespeare, of Austens Pride and Prejudice. Hun Bijbel mag dan stoffig en ongelezen zijn, ze zien hem nog steeds als een van de klassieken.

Anderen laten zich denigrerend uit over de Bijbel, of gniffelen zelfs bij de gedachte dat iemand de Bijbel zo serieus neemt dat hij erin gaat lezen. Voor deze mensen is het hebben van een exemplaar van de Bijbel in je bibliotheek een teken van onwetendheid.

Bovenstaande vragen en opmerkingen hielden me bezig toen ik, als niet-christen, de Bijbel probeerde te ontzenuwen als Gods Woord voor de mensheid. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat dit niet meer dan clichés waren van mensen die ofwel bevooroordeeld, of simpelweg onbelezen waren.

De Bijbel moet in zijn eentje op de bovenste plank staan. De Bijbel is “uniek.” Dat is het! De ideeën waarmee ik worstelde toen ik de Bijbel wilde omschrijven, zijn samen te vatten in het woord “uniek.”

De woordenboekmaker Webster moet dit “Boek der boeken” in gedachten gehad hebben toen hij de definitie voor “uniek” noteerde: “1. enig en enkel; alleen. 2. anders dan alle andere; zonder gelijke.”

M. Montiero-Williams, voormalig professor Sanskriet, hing dit standpunt aan. Na tweeënveertig jaar lang allerlei Oosterse geschriften bestudeerd te hebben, vergeleek hij ze met de Bijbel en zei: “Zo je wilt kun je ze links op je bureau opstapelen; maar leg je eigen Heilige Schrift rechts – helemaal in zijn eentje, helemaal op zichzelf – en met een grote ruimte ertussen. Want… er gaapt een kloof tussen de Bijbel en de zogenaamde heilige boeken van het Oosten die de één van de andere scheidt, volkomen, uitzichtloos, en voor eeuwig … een ware kloof, onoverbrugbaar voor welke wetenschap of religieuze gedachte ook.” (Collett, AAB, 314, 315)

De Bijbel kent onder alle andere boeken zijn gelijke niet. Hij is uniek, “anders dan alle andere”, in de volgende opzichten (en nog massa’s meer). Lees verder in de onderstaande hoofdstukken…