De oorspronkelijke rust- en aanbiddingsdag van de Joden was de zaterdag, omdat er gezegd werd dat God zijn schepping voltooid had en rustte op de zevende dag. Dit stond geschreven in hun heilige wetten. De sabbat is een van de ondersteunende zuilen van het judaïsme. Een van de heiligste zaken in het leven van een Jood was het houden van de sabbat. De christenen kwamen uit erkentelijkheid voor Jezus’ opstanding op de eerste dag van de Joodse week bij elkaar om God te aanbidden. Ze slaagden er zelfs in om deze eeuwenoude en theologisch onderbouwde dag van rust en aanbidding te verplaatsen naar de zondag. En toch mogen we niet vergeten dat ZIJ ZELF JODEN WAREN! Als we in gedachten houden wat er naar hun idee zou gebeuren wanneer ze er naast zaten, moeten we wel erkennen dat dit waarschijnlijk een van de grootste beslissingen was die een religieuze groep ooit genomen heeft!! Hoe verklaren we deze verschuiving van de zaterdag naar de zondag, zonder de opstanding? (Green, MA, 51)

J. N. D. Anderson merkt op dat de meerderheid van de eerste christenen een Joodse achtergrond had en fanatiek gehecht was aan hun sabbat. Er was dus iets heel belangrijks nodig om deze gewoonte te veranderen, en dat was de opstanding! (Anderson, RJC, 9)