Het instituut kerk is dus een historisch verschijnsel, alleen te verklaren door Jezus’ opstanding. De sacramenten van het christendom zijn tegelijkertijd een blijvend bewijs van de oorsprong van de kerk.

Over de eerste gelovigen die getuigen waren van Christus’ opstanding, zegt L. L. Morris:

Het waren Joden, en Joden hebben sterk de neiging zich vast te klampen aan hun godsdienstige gewoonten. Toch hielden deze mannen zich aan de dag van de Heer, een wekelijkse herinnering aan de opstanding, in plaats van de sabbat. Op die dag van de Heer vierden de ze heilige communie, die geen herdenking was van een gestorven Christus, maar een dankbare herinnering aan de zegeningen, hun geschonken door een levende en triomferende Heer. Hun andere sacrament, de doop, was een herinnering dat gelovigen begraven waren met Christus en met Hem opgewekt (Kolossenzen 2:12). De opstanding gaf betekenis aan alles wat ze deden. (Morris, zoals geciteerd in Douglas, NBD, 1088)