Aan elke conclusie die getrokken wordt op welk terrein van de logica ook, of het nu de natuurwetenschappen of de filosofie betreft, liggen zogenaamde eerste beginselen ten grondslag.
De filosoof Aristoteles ontdekte dat bewijzen berusten op eerste beginselen. Hij zei: “Een bewijsvoering moet gebaseerd zijn op premissen die vooraf gaan aan, en beter bekend zijn dan, de conclusie.” (Aristoteles, AP, 1.3.72b.25) “Want een bewijsvoering van absoluut alles is onmogelijk (dan zouden we in een regressus ad infinitum vervallen, zodat er nog steeds geen sprake was van een bewijsvoering).” (Aristoteles, M, 4.4.1006a)
Thomas van Aquino legt uit wat de term beginsel betekent: “Alles waaruit op enigerlei wijze iets voortkomt, noemen we een beginsel.” (Aquino, ST, 1.33.1) Een eerste beginsel, zegt Aquino, “duidt niet op prioriteit [in tijd], maar op oorsprong.” (Aquino, ST, 1.33.1)
James B. Sullivan definieert eerste beginselen als “de meest algemene denkbare en voor de hand liggende oordelen, die geen andere beginselen van dezelfde orde vooronderstellen voor hun bewijs, en die impliciet zijn in ieder oordeel.” (Sullivan, EFPTB, 33)
Norman Geisler stelt:
Een eerste beginsel op een bepaald terrein van kennis of werkelijkheid is het allereerste uitgangspunt van waaruit alle conclusies volgen. Eerste beginselen maken noodzakelijkerwijs onderdeel uit van het kennen, maar ze voorzien niet in enige kennisinhoud.
Er zijn evenveel eerste beginselen als er orden van kennis of werkelijkheid zijn. Aangezien een eerste beginsel datgene is waaruit al het overige in zijn orde volgt, zijn eerste beginselen van kennis die basispremissen waaruit al het andere op het gebied van het kennen volgt. (Geisler, TA, 72-73)
Als iemand tot juiste kennis wil komen moet er een beginpunt zijn dat als waar bekend staat. Dit beginpunt biedt de basis voor de kennis en heeft geen verder bewijs van zijn waarheid nodig. Dit is wat er bedoeld wordt met een eerste beginsel.
L. M. Regis stelt: “Een eerste beginsel is dus een eerste onder de eerste.” Regis vervolgt: “De uitdrukking eerste beginselen moet daarom worden opgevat als een groep oordelen waarmee het denken het bestaan van noodzakelijke verbanden tussen diverse primaire concepten waarneemt, verbanden die het denken verplichten om ze door bevestiging te identificeren of door ontkenning te isoleren.” (Regis, E, 378)



