1B. Wonderen kunnen een boodschap van God bekrachtigen

E. J. Carnell beargumenteert dat wonderen onze enige bevestiging zijn van het bestaan van een referentiepunt buiten het systeem van de natuurwetten: “Wonderen zijn een teken en zegel van de waarheid van de bijzondere openbaring, een openbaring die ons zorgvuldig inlicht over hoe God verkozen heeft over zijn heelal te beschikken. In deze openbaring lezen we dat Hij die ons gemaakt heeft en die ons ook kan vernietigen, vol genade gekozen heeft om het heelal in geregelde orde te bewaren volgens het verbond dat Hij voor eeuwig sloot met Noach en zijn zaad. Als de wetenschapper wonderen afwijst omdat hij wil vasthouden aan zijn mechanische orde, verliest hij zijn recht op die mechanische orde, omdat hij, zonder wonderen die de garantie vormen voor de openbaring, geen beroep kan doen op een onafhankelijk referentiepunt; en zonder buitenliggend referentiepunt als steunpunt is de wetenschapper gevangen in het drijfzand van de geschiedenis.”

Carnell sluit af: “Dus hoe kan de wetenschapper zich in een dergelijk geval beroepen op de onveranderlijke overtuiging ‘dat het heelal mechanisch is’, wanneer uit voortdurende veranderlijkheid slechts voortdurende veranderlijkheid kan voortkomen? De wetenschapper ruilt eenvoudigweg dat wat hij als ‘een gril van de godheid’ ziet, in voor wat feitelijk een ‘gril van tijd en plaats’ is. Waarom die laatste wel garant staat voor het voortbestaan van een mechanische wereld, terwijl de eerste daartoe niet in staat schijnt te zijn, is moeilijk in te zien.” (Carnell, AITCA, 258)

2B. Wonderen kunnen de bevestiging vormen van een boodschapper van God

Een ander doel van “wondertekenen” is, zoals Norman Geisler opmerkt:

Een goddelijke bevestiging van een profeet van God. De godsdienstige leider Nikodemus zei tegen Jezus: “Rabbi, wij weten dat U een leraar bent die van God gekomen is, want alleen met Gods hulp kan iemand de wondertekenen doen die U verricht” (Johannes 3:2). Veel mensen volgden Hem omdat ze de wondertekenen zagen die Hij bij zieken deed (Johannes 6:2). Toen sommigen Jezus afwezen, hoewel hij een blinde man genezen had, zeiden anderen: “Hoe zou een zondig mens zulke wondertekenen kunnen doen?” (Johannes 9:16). De apostelen verkondigden vol vertrouwen: “Jezus uit Nazaret is door God tot u gezonden, hetgeen gebleken is uit de grote daden en de wonderen en tekenen die God, zoals u bekend is, door zijn toedoen onder u heeft verricht.” (Handelingen 2:22). Bij wijze van geloofsbrief schreef Paulus aan de Korintiërs dat de tekenen van een ware apostel onder hen verricht waren (2Korintiërs 12:12). Hij en Barnabas vertelden aan de apostelen “welke grote tekenen en wonderen God door hen onder de heidenen had verricht.” (Handelingen 15:12). (Geisler, MMM, 98)

Sproul, Gerstner en Lindsey stellen dat een wonder de enige onbetwijfelbare bevestiging is waarvan God zich kan bedienen: “Als God ons ervan zou willen overtuigen dat ze zijn boodschappers zijn – wat, zoals we hebben aangetoond, zijn bedoeling is, want waarom zou Hij ze anders naar ons toesturen? – zou Hij hen geloofsbrieven meegeven die alleen Hijzelf kan verschaffen. Zo zouden we zonder enige twijfel weten dat we hen moeten aanvaarden als boodschappers van God.

“Wat kon God zijn boodschappers geven, zodat iedereen zou zien dat ze wel van God moesten komen? Omdat wondermacht alleen aan God toebehoort, vormen wonderen een passende bekrachtiging.” (Sproul, CA, 144)

3B. Wonderen bevorderen alleen het goede

Een wonder zal nooit het kwaad bevorderen: “Moreel gezien, omdat God goed is, brengen en/of bevorderen wonderen alleen het goede.” (Geisler en Brooks, WSA, 88)

4B. Wonderen verheerlijken alleen God

Een wonder is nooit enkel om indruk te wekken: “Wonderen worden nooit gedaan ter vermaak, maar hebben het overduidelijke doel om God te verheerlijken en de mens tot Hem te leiden.” (Geisler en Brooks, WSA, 89)

5B. Wonderen vormen het skelet van het christendom

Peter Kreeft merkt op dat de belangrijke rol van wonderen in het christendom uniek is onder de wereldgodsdiensten:

Het doorslaggevende argument voor het belang van wonderen is dat God ze belangrijk genoeg vond om ze te gebruiken voor het stichten en voortzetten van zijn Kerk.

Feitelijk zijn alle wezenlijke en onderscheidende elementen van het christendom wonderen: de schepping, de openbaring (eerst aan de Joden), de wetgeving, de profetieën, de vleeswording, de opstanding, de hemelvaart en de tweede komst en het laatste oordeel. Haal de wonderen weg uit de islam, het boeddhisme, het confucianisme of het taoïsme, en je houdt in grote lijnen dezelfde godsdienst over. Haal de wonderen weg uit het christendom, en je houdt niets over dan de clichés en de gemeenplaatsen die de meeste Amerikaanse christenen wekelijks vanaf de preekstoel horen. Niets onderscheidends, geen enkele reden om christen te zijn in plaats van iets anders. (Kreeft, CMP, 273)

Sproul, Gerstner en Lindsley redeneren dat wonderen onmisbaar zijn voor het aantonen van de geloofwaardigheid van het christendom: “Technisch gesproken … zijn wonderen zichtbaar en uitwendig en waarneembaar door zowel bekeerden als onbekeerden, en bezitten ze overtuigingskracht, zo niet bekeringskracht. Voor zover het de apologetiek aangaat, is het zichtbare wonder absoluut een onmisbaar argument voor de geloofwaardigheid van het christendom, of men het nu gelooft of niet, of men zich nu bekeert of niet, of men nu een innerlijk ‘wonder’ ervaart of niet. Het bewijs is aantoonbaar, zelfs wanneer iedereen halsstarrig weigert het te aanvaarden.” (Sproul, CA, 145)

6B. Wonderen zijn geen magie

De volgende tabel benadrukt het verschil tussen een echt wonder en een onecht wonder (magie).