De schrijvers van het Nieuwe Testament deden ook een beroep op de directe kennis die hun lezers of toehoorders bezaten van de feiten en bewijzen over de persoon van Jezus Christus. De schrijvers zeiden niet alleen: “Kijk, we hebben dit gezien”, of “We hebben dat gehoord”, maar ze draaiden de zaak om en zeiden hun meest vijandige critici recht in het gezicht: “U weet ook van deze dingen. U hebt ze gezien; uzelf weet ervan.” Je mag wel oppassen om tegen je tegenstander te zeggen: “Jij weet dat ook”, want als je er qua details naast zit, zullen je critici maar al te graag en al te snel je fouten aanwijzen. Toch is dit precies wat de apostelen deden, en hun critici konden hen niet weerleggen.